Ana ölümü
Afiq Ağdami
Yanvar 24, 2008 12:10
Mateme büründü her teref bu gün,
Göyüzü durmadan göz yaşı tökdü.
Menim feryadımı duymadı felek,
Qelbime ayrılıq toxumu ekdi.
“Veten,veten” dedi,duydum sesini,
Bu söz üreyimi yaxdı,qovurdu.
Qucağımda verdi son nefesini,
Onun gedişiyle zaman da durdu...
Unutma! Bu ömrü bir emanet san,
Heyatın ele pis sonluğu var ki!
Yaşarken dünyaya sığmayan insan,
Sessiz bir mezara nece sığar ki? !
Ayağım sözümü dinlemirdi heç,
Sanki üreyimi itirirdim men.
Meni bu dünyaya getiren şexsi,
Çiynimde dünyadan götürürdüm men.
Gözünü yummadı ölende bele,
Sanki bu dünyadan öc alırdı o...
Tesellim bu idi-ölümü ile,
Allahın yanına ucalırdı o...
Göyüzü durmadan göz yaşı tökdü.
Menim feryadımı duymadı felek,
Qelbime ayrılıq toxumu ekdi.
“Veten,veten” dedi,duydum sesini,
Bu söz üreyimi yaxdı,qovurdu.
Qucağımda verdi son nefesini,
Onun gedişiyle zaman da durdu...
Unutma! Bu ömrü bir emanet san,
Heyatın ele pis sonluğu var ki!
Yaşarken dünyaya sığmayan insan,
Sessiz bir mezara nece sığar ki? !
Ayağım sözümü dinlemirdi heç,
Sanki üreyimi itirirdim men.
Meni bu dünyaya getiren şexsi,
Çiynimde dünyadan götürürdüm men.
Gözünü yummadı ölende bele,
Sanki bu dünyadan öc alırdı o...
Tesellim bu idi-ölümü ile,
Allahın yanına ucalırdı o...
Bölməsiz
Şərhlər(0)
Baxış sayı: 696
Yanvar 24, 2008 12:10
